"...Μόνο ικετεύω...
Να δεχτείς φως -πανσέληνο έταξες σε δυο ψυχές,
στον ποιητή που αργοπεθαίνει ανοργασμικός στην πένα,
σ'έναν εαυτό -λιμοκτονεί στη συντριβή του φοβού.
Σύρε την αλυσίδα.
Πνίξε τελευταία φορά τον τρόμο,
ανέπνευσε." Amy Roussou Boukouvala

Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2011

Τέσσερα

‎" Ένα, δύο, τρία, τέσσερα.
Τέσσερις εποχές ταξίδεψα γυρεύοντας.
Γέλασα με πόνο και έκλαψα με χαρά.
Εκεί που χειμώνες άνθιζαν αγάπες,
καλοκαίρια-άνεμοι θέριζαν έρωτες.
Σε τέσσερα σημεία ξαμόλησα το είναι μου.
Άνοιξα παράθυρο βορινό να δροσιστούν οι ευχές
και νότιο να ζεσταθούν τα φυλλοκάρδια μου.
Ρεύμα όμως πολύ -πάγωσε η καρδιά.
Σε τέσσερις άκρες μαρτύρησαν οι σιωπές μας.
Δίψασαν, σωριάστηκαν μα μάταια, ποτέ δεν αναστήθηκαν.
Τέσσερις τοίχους γέμισα με στίχους,
-πνίγομαι- παντού για να με θυμίζει,
πως να χωρέσει το πνεύμα σ'ένα τέτοιο κορμί?
Αγάπη μου,
τετράψυχη η γάτα που είχε την περιέργεια να δοθεί.
Αμαχητί σε μάχη σώμα με σώμα.
Τώρα τέταρτη ζωή μετρώ,
πίσω από τέσσερα κάγκελα.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα.
Όχι παραπάνω." Amy Roussou Boukouvala

Αγανάκτηση σε δόσεις

‎"Αγανακτώ σε δόσεις.
Κάθε μέρα προσμένει τη δική της θυσία.
Ανοίγω το παράθυρο και ρωτώ μέσα μου,
-εσύ είσαι εκείνος που χθες μόλις έφυγε?
Κρατώ λοιπόν την αισιοδοξία στην κωλότσεπη,
την ελπίδα κατάσαρκα και βαδίζω.
Για το μέλλον που δεν θα έχει χρόνο,
δεν θα έχει πριν και τώρα, μόνο μετά.
-έρχεσαι?" Amy Roussou Boukouvala

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget